Prolog

Tajemny akord kiedyś brzmiał

Pan cieszył się gdy Dawid grał

Ale muzyki nikt tak dziś nie czuje

Kwarta i kwinta tak to szło

Raz wyżej w dur, raz niżej w mol

Nieszczęsny król ułożył Alleluja

Próbowałem dobrze to rozegrać

Ale kiedy patrzę na ciebie

Nie potrafię być nawet odważny

Bo sprawiasz że moje serce przyśpiesza

Wspomnienia z północy!

Kochanie, ty i ja

Błąkamy się po ulicy

Śpiewamy, śpiewamy, śpiewamy, śpiewamy!

Wspomnienia z północy!

Gdziekolwiek pójdziemy

Nigdy nie mów nie

Ona wymyka się w środku nocy, tak

Obcisła sukienka z nisko wyciętą górą

Jest uzależniona od uczucia, by nigdy nie odpuszczać

Odpuść 

Ona wchodzi i cały pokój się rozświetla

Ale nikomu nie uświadamia

Że jestem jedynym, który zabierze ją do jej domu

Ona nie boi się całej uwagi

Nie boi się dziko biegać

Jak to się stało, że tak bardzo boi się zakochać?

Nie boi się strasznych filmów

Lubi sposób, w jaki całujemy się w ciemnościach

Ale strasznie boi się zakochać

A/N: A oto przychodzę do was z prologiem :))

Kto się nie może dowiedzieć co będzie w pier-wszym rozdziale ?